مرگ زنده رود!
پایان هفته گذشته برای یک ماموریت کاری به اصفهان رفتم.پس از جلسه فرصتی نیز برای دیدار از شهری که بنام نصف جهان می شناسیم فراهم شد و حاصل آن بهت و حیرت از خشک بودن بستر زاینده رود بود که همواره قدم زدن بر کرانه آن لذت بخش بوده است. یاد سروده ی سعدی افتادم:
"چنان خشک سالی شد اندر دمشق که یاران فراموش کردند عشق"
ادامه مطلب ...













