
اولین روز از چهارمین سال فعالیت وبلاگ ایران-خوزستان-مسجدسلیمان
سه سال پیش در اتاقی در بنگله(منازل ویلایی شرکت نفت ) شماره ۱۶۸ محله بی بی یان مسجدسلیمان ؛ پس از مدتها مطالعه در زمینه وبلاگ و وبلاگ نویسی این جسارت را پیدا کردم که وب نویسی خود را آغاز نمایم. مثل برق و باد سه سال از آن روز گذشته و از خدا سپاسگزارم که می توانم امروز اولین روز از چهارمین سال فعالیت این وبلاگ را تجربه کنم.
برای عنوان وبلاگ خیلی فکر کردم .چند روز اول نام وبلاگ "روزنامه نگار مسجدسلیمانی" بود اما به این فکر کردم که عنوان وبلاگ محدود کننده نباشد.به همین دلیل عنوان جدید را برای آن برگزیدم که تا امروز هم همین گونه مانده است:
"ایران – خوزستان – مسجدسلیمان "
"ایران" سرزمین ماست که افتخاری بالاتر از آن نداریم و "خوزستان" سرزمینی تفتیده ؛ثروتمند اما محروم در جنوب غرب ایران است که "مسجدسلیمان" زیبا را در خود جای داده است.
وب نویسی تجربه فوق العاده ای بود خصوصا" برای کسی که تجربه کتاب و مقاله های بلند او را از کوتاه گویی و در عین حال کامل گویی ناتوان کرده بود!
در این مدت راهنمایی های زیادی گرفتم چه از دوستان و چه از کتب و مقالاتی که در زمینه وب نویسی منتشر شده اند و تلاش کردم به استاندارد های وب نویسی نزدیک شوم که البته هنوز خیلی مانده است.
طی این سه سال دوستان بسیار بسیار عزیزی در سراسر جهان یافته ام .برخی از آنها بعد از مدتی رفته اند و برخی دیگر البته همچنان رفیق راه هستند.
در این مدت برخی مجادلات اینترنتی نیز خواسته و ناخواسته پیش آمده که وقتی امروز به آنها فکر می کنم می بینم لحظاتی بوده اند که تلف شده اند و می توانستم خیلی بهتر از آن لحظات و دقایق استفاده کنم.از این وقت به هدر رفته بیش از هر چیز متاسفم!
گاه پیش آمده که برای به روز رسانی وبلاگ از وقتی که متعلق به خانواده ام بوده هزینه کرده ام .لحظاتی که باید در کنار و همراه آنها می بودم اما نوشتن و ویرایش و تغذیه مطلب مانع آن شده و امیدوارم آنها مرا ببخشند.
در مجموع امروز وقتی به تجربه سه ساله پشت سر دقت می کنم ؛ می بینم که می توانست بهتر از این باشد و امیدوارم در آینده مجال این ارتقاءکمی و کیفی فراهم شود.
یک خاطره
اولین کامنتی که روی وبلاگم آمد متعلق به عزیز نا دیده ای بود با نام احتمالا" مستعا ر " آکلبعلی"
او در روز دوشنبه ۳ مرداد۱۳۸۴ ساعت: ۱۸:۴۷برایم نوشت:
"ای ول. همه اینترنت شده میسلیمون. دستتون درد نکنه. توی قرن بیست و یکم دیگه بجای کتاب و مقاله ، .. این اینترنت و وبلاگ هست که افراد رو با گذشته خودشون اشنا میکنه و برای یافتن راه حل مشکلات کمک میکنه. موفق باشین."
براستی که اینترنت زبان جدید و مجال جدید گفتگو در خصوص مسایل مورد علاقه است و می تواند بسیار موثر باشد اگر قدر این مجال را بدانیم.
از تمامی کسانی که در این مدت سه ساله همراه بوده اند سپاسگزارم.از تمام کسانی که آنها را آزرده ام پوزش می خواهم و امیدوارم توان ادامه این راه فراهم باشد.
پاینده باد ایران
زنده باد خوزستان
و آباد باد مسجدسلیمان |