پدر طالقانی، یک عمر تلاش برای آزادی
به بهانه نوزدهم شهریور سالروز وفات آیت الله طالقانی
سید محمود طالقانی در سال ١۲٨٩ متولد شد و از آغاز سن یادگیری در مکتب پدرش ابوالحسن آغاز به یادگیری مفاهیم اسلامی و درس کرد. تحصیلات دینی خود را در مدارس رضویه و فیضیه قم به پایان رساندو موفق به کسب اجازه نامه اجتهاد از مرجع بزرگ آن روز آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی شد.بعد از اتمام تحصیلات به تهران آمده و در مدرسه سپهسالار به تدریس علوم دینی مشغول شد. در سال ۱۳۱۸ برای اولین بار به جرم سیاسی دستگیر و زندانی شد. طالقانی تلفیق تفکر ملی گرایانه و باورهای مذهبی بود و به همین دلیل گروههای مختلف سیاسی او را بعنوان مبارزی صادق می شناختند
شهریور ۱۳۲۰، ۲۸مرداد سال ۱۳۳۲، خردادسال ۱۳۴۲ مقاطعی بود که او را میهمان بازداشت گاهها کردند و آخرین انها چهار سال بطول انجامید پس از آن در آستانه سال ۱۳۵۰ همزمان با برگزاری جشنهای ۲۵۰۰ ساله دستگیر و به مدت سه سال در زابل و ۱۸ ماه در بافت کرمان به حالت تبعید بسر برد. در سال ۱۳۵۴ مجدداً به دست ساواک گرفتار شد و به ۱۰ سال زندان محکوم گردیدکه حوادث دی و بهمن ۱۳۵۷ باعث آزادی او و سایر زندانیان سیاسی شد.
طالقانی در زندان نیز مورد وثوق نیروهای مختلف بود و لقب پدر طالقانی را به همین دلیل نیروهای سازمان مجاهدین خلق به او دادند. او در دوران انقلاب نهایت تلاش خود را در جهت ترویج تفکر شورایی به خرج داد و با استناد به قرآن حاکمیت مردم در قالب شوراها را تنها راه پرهیز از افتادن در مسیر استبداد و خودکامگی معرفی میکرد.
گسترش نماز جمعه را به همین دلیل در نظر داشت .جمعه از جمع شدن است و اینکه مردم هفته ای یکبار جمع شوند و در مورد مسایل خود صحبت کنند و آنگاه به عبادت بپردازند.
دیگر پروژه ای که در سر داشت و عمرش کفاف نداد ایجاد شورا های محلی بود با همان نظریه مشارکت مردم در سرنوشتشان. طالقانی همواره سعی میکرد تمامی نیروهای سیاسی فعال در انقلاب ۵۷در کنار یکدیگر باشند و بهمین دلیل تا او بود این نیروها کمتر مورد هجمه قرار می گرفتند.
او آخرین نماز جمعه تهران را به مناسبت سالگرد جمعه خونین ۱۷شهریور در بهشت زهرا و کنار مزار جان باختگان آن روز برگزار نمود وسرانجام در سحرگاه نوزدهم شهریور سال ۱۳۵۸ ، در اثر سکته قلبی دار فانی را وداع گفت .
روز تشییع جنازه طالقانی ازدحام جمعیت بحدی بود که خاکسپاری وی را با مشکل مواجه کرد و مجبور شدند چندین بار گور کنده شده را از خاک خالی نمایند.
امروزه تفکر ملی مذهبی در ایران خود را وامدار و پیرو راه طالقانی میداند و ابوذر زمان لقبی است که بواسطه سالها رنج و زندان و البته صبوری و تحمل و مدارا به او داده اند .